AvatarWorld NewsAugust 29, 2018
40293608_10157337737300021_3968526309507727360_o-1024x742.jpg

1min160

It’s that time of the year, International Festival of Classical Music “Belcanto Dolcinio” coming up! September 7-9, 2018. Save the date! Ulqin-Ulcinj, at the Museum of the Old Town

I am particularly proud to announce that world-renowned soprano and Albanian pride, Inva Mula will be singing as closing act of this year’s edition. We are beyond honored of her accepting our invitation and I hereby invite all my Ulqin people to give her the warmest of welcomes.

More to be announced!


AvatarAdministratorMay 20, 2018
Seanema-1024x684.jpg

3min130

OJQ Unë veproj dhe Seanema Green kanë përgatitur një program filmik dhe diskutime të hapura me publikun rreth rëndësisë së mbrojtjes efektive dhe aplikimit të masave të qendrueshme për ruajtjen e mjedisit natyror, në bashkëpunim me Green Culture Forum i cili do të zhvillohet të enjten dhe të premten, në ishullin Ada në Ulqin.

Ditën e enjte, datë 24 maj, OJQ Unë veproj është angazhuar që në bashkëpunim me shkollat e mesme, publike dhe private, si edhe me shkollat fillore në Ulqin, të shfaqë përpara nxënësve të tyre dokumentarin e National Geographic, “Before the Flood” (“Përpara përmbytjes”), i cili tregon rugëtimin e aktorit të njohur dhe të dashur për publikun, avokatin e zëshëm për mbrojtjen e mjedisit, Leonardo DiCaprio, në pesë kontinente për të parë nga afër efektet e ndryshimeve klimatike në Tokë. Qëllimi i këtij programi është të sensibilizojë nxënësit mbi kuptimin dhe rëndësinë e mbrojtjes së mjedisit.
Shfaqja do të fillojë në ora 11:00, në Sallën e madhe të Qendres për Kulturë në Ulqin. Në përfundim të filmit, Seanema Green do të ftojë folësit e Green Culture Forum, tre studiues nga Anglia, për të mbajtur diskutim të hapur me publikun.

Të enjten në mbrëmje, me fillim në ora 21:00, organizatorët do të mundësojnë për publikun shfaqjen e dokumentarit të Leonardo DiCaprio-s në ambientin e papërsëritshëm të ishullit Ada Buna, në plazhin “Barbana”. Shfaqjes së tij do t`i paraprijë një program special, dokumentari i realizuar nga Leeway Collective, “Një për lumin – Historia e Vjosës”, rreth historisë së lumit Vjosa parë nga një këndvështrim ndryshe mbi fatin e lumit të fundit të “egër” dhe “zemrës blu të Evropës”.

Të premtën në darkë, datë 25 maj, organizatorët kanë përgatitur shfaqjen e dokumentarit “retrospektiv”, “An Inconvenient Truth” (“Një e vërtetë e paleverdisshme”), të realizuar para një dekade, ku ish zëvëndëspresidenti amerikan Al Gore vazhdon luftën e palodhur
duke udhëtuar nëpër botë për të trajnuar një ushtri aktivistësh dhe për të ndikuar në politikat ndërkombëtare të klimës.

Seanema Green mundësohet në bashkëpunim me Green Culture Forum dhe me mbështetjen e Organizatës Turistike në Ulqin, Qendren Kulturore, Shoqatën Martin Schneider-Jacoby dhe partnerin mediatik Portali UL-Info. Kontribut të veçantë kanë dhënë shkollat e mesme, publike dhe private, si edhe shkollat fillore në Ulqin.

Hyrja është e lirë në të gjitha projeksionet!

Source:UL-INFO.COM


AvatarAdministratorMay 18, 2018
dsc_0322-1024x675.jpg

1min100

Drejtoria për Mbrojtjen e të Mirave Kulturore të Malit të Zi solli vendimin me të cilin përcaktohet statusi i të mirës kulturore me rëndësi nacionale për Kalanë e Ulqinit.

Theksohet se Kalaja paraqet tërësi unike urbane me shembuj të arkitekturave të epokave të ndryshme, me dominim të ndërtimtarisë nga periudha e sundimit Venedikas dhe Turk, në kuadër të të cilës gjenden rreth 220 objekte.

Thuhet se është evident procesi i degradimit të kësaj të mire kulturore të cilin nuk e shkaktoi fatkeqësia natyrore, por faktori njerëzor.

„Kalaja e ruajti konceptin urbanistik përkundër ndryshimeve të caktuara në nivel të objekteve individuale“, shtohet në këtë dokument dhe përfundohet se duhet të hartohet projekti konservues i sanimit me qëllim të vendosjes së mbrojtjes së vazhdueshme dhe dedikimit të qëndrueshëm të kësaj të mire kulturore.

Source: UL-INFO.COM


AvatarAdministratorMay 16, 2018
3129-690x380-620x341.jpg

5min120

Agjërimi shkon përtej vetëmohimit të ushqimit dhe pijes. Në këtë muaj të shenjtë të Ramazanit, një nga studiuesit myslimanë thotë se jo vetëm rregullat që kanë të bëjnë me ushqimin duhen zbatuar në këto ditë.

Sipas tij, edhe thashethemet, gënjeshtrat, të shikuarit ku Allahu e obligon si të ndaluar, janë disa nga rregullat që gjithnjë duhet mënjanuar në këtë muaj. Ndërkaq për më shumë shikoni disa nga këshillat se çfarë s’duhet bërë gjatë agjërimit të muajit të Ramazanit.

1.Mos mallko! Ramazani është një kohë për durim dhe përulësi, si dhe pastrim shpirtëror i mendjes dhe trupit. Edhe kur testoheni nga të tjerët, duhet të përmbaheni nga keq-temperamentët dhe padurimi. Në vend të kësaj, buzëqeshni – për të injektuar ditën me energji pozitive dhe shpirtërore lartësuese.

2.Përmbahuni nga marrëdhëniet martesore apo marrëdhëniet seksuale. Gjatë agjërimit të gjitha “orekset e mishit” duhet të i shmangni duke përfshirë kështu edhe mendimet e papastra të intimitetit. Pas iftarit intimiteti seksual mund të rifillojë. Shfrytëzoni ditën për familjen dhe tregojini nënës tuaj se ju e doni shumë atë. Ruani një përqafim për motrën tënde!

3.Ramazani nuk do të thotë të bëheni koprac për njerëzit tuaj më të dashur. Në vend të kësaj ekonomikisht duhe të jeni i shkathët. Edhe në Ramazan si në Krishtlindje, po bëhet shumë komerciale njerëzit kanë tendencë të shpenzojnë më shumë për ushqim dhe luks. Jepni sa më shumë nevojtarëve dhe ndani dashurinë tuaj dhe bujarinë.

4.Rrini zgjuar! Në të gjithë botën myslimane, rutina ndryshon por të kuptuar se dita dhe nata janë të kundërta. Por pika e tërë ushqimit është për të vazhduar në normale. Shmangni tundimin për të fjetur gjatë gjithë ditës. Megjithatë kujdes edhe me ushqimin në syfyr ushqimet më të lehta ndihmojnë të qëndruarit aktiv edhe me lutjet e Ramazanit.

5.Mos lakmoni. Buka është tejet e shijshme edhe kur jeni të uritur megjithatë iftari është koha për të cilën edhe ju agjëroni gjatë gjithë ditës pasi ideja është të ushtroni vetëpërmbajtje këtë muaj ndaj llojeve të ndryshme të ushqimeve. Përballuni me vështirësitë dhe mos e ngacmo ushqimin derisa ai përgatitet. Kujdes edhe në iftar të mos e ngrëni ushqimin shumë shpejt, njofton Klan Kosova.

6.Të jeni kreativ dhe i shkathët. Mos qëndro duke fantazuar apo imagjinuar se çfarë do të ngrënit në iftar. Në vend që të përdorni mendjen për diçka të tillë fokusohu më tepër në motivim dhe produktivitet. Me asgjë tjetër nuk krahasohet mundi juaj përveç punës!

7.Mos pini duhan gjatë orëve të agjërimit. Prisni deri në iftar. Në vend të cigares praktikoni aktivitete të shëndetshme pas iftarit mund të merrni edhe familjen për ndonjë shëtitje. Në fund të fundit do të gëzonit familjarët tuaj duke iu dhënë buzëqeshje atyre.

8.Vajza, mos u vishni shkurt! Shfaqja e trupit tuaj sidomos në muajin e Ramazanit nuk është gjë e mirë. Nuk ka rëndësi nëse ju keni vapë në muajt më të nxehtë të vitit e derisa edhe dikush agjëron, ju nuk duhet të visheni shumë verore. Zonjat e vërteta vishen lirshëm për t’iu shmangur pantallonave të shkurtra.

9.Mos ngisni makinën si i çmendur duke thyer të gjithë kufijtë e shpejtësisë apo kapacitetitn e motorit për të arritur në kohë për iftarin tuaj. Kjo si pasojë mund të shkaktojë aksident me fatalitet madje. Ju gjithnjë jeni në kohë për iftar mund ta bëni atë edhe gjatë rrugës. Por mos rrezikoni jetën ajo është formë shumë e keqe për të tentuar për të arritur në një mënyrë të tillë.

Source:Shqipmedia.com


AvatarWorld NewsMay 15, 2018
4-1.png

24min210

Shkruan: Gazmend Çitaku

Fotografitë: Gëzim Mavriqi, Sami Flamuri

13 maj 2018. Ditë e diele. Moti jo shumë i keq nga pak bie shi por plani që kemi bërë për të vizituar Kalanë e mbretëreshës ilire Teuta në Rrizanë (Rhizon, Risani i sotëm) duhej zbatuar. Kësaj radhe duke ndjerë vështirësinë e pushtimit të kësaj pike historike shumë domethënëse për të gjithë ne vendosëm që të nisemi pak më heret se zakonisht. Unë, Indrit Çitaku dhe Gëzim Mavriqi u mblodhëm në shtëpinë e Sami Flamurit ku nënë Naxhija na priti me ëmbëlsira e kafe. Ndërruam disa llafe, pimë kafetë dhe u nisëm për në aventurën e re. Rrugës na përcillte një shi i lehtë dhe sa më shumë që afroheshim destinacionit qielli vrëntohej më shumë. Me një bisedë të këndëshme arritëm në Kotor ku na priti kolona e veturave dhe bllokada e qytetit për shkak të disa aktiviteteve sportive që organizoheshin atë ditë. Ngadalë dolëm nga tollovia dhe u nisëm drejt Rrizanës (Rhizon, Risani i sotëm), sa delte dielli pas disa minutash vrënjtohej dhe fillonte të binte shi. Samiu na jepte kurajo duke thënë se këto janë lotët e gëzimit të Mbretëreshës Teutë se në vizitë ishin nisur nipat ilir nga Ulqini. Është e vërtetë 2300 vite kanë kaluar e nuk kishte shkuar askush nga pasardhësit ilir në këtë fortifikatë, në të vërtetë arkeologu ynë nga Ulqini, Anton Lulgjuraj ishte i vetmi që dinim ne se ishte ngjitur në kodrën e Gradinës, vendin ku gjendej fortifikimi dhe ate disa vite më parë kurse sot ne katër ishim të parët që në mënyrë të organizuar shkonim në vizitë mbretëreshës sonë.

  • Gazi a të kujtohet se si na i hapte rrugët Mara Kastrioti para pothuaj 20 ditësh. Kam një ndjenjë se edhe sot do të na ndodhë e njejta gjë. Shtigjet do hapen vetvetiu – tha Samiu.

Duke biseduar e qeshur arritëm në Risan. Parkuam veturën përballë qendrës arekologjike ku gjendej mozaiku i famshëm i Risanit. Dolëm të katërt dhe u futëm brenda që të mahnitemi me bukuritë e Hyjit Hipnos si dhe mozaiqeve tjera. Vajza e cila punonte aty na u drejtua në gjunën angleze, gjithashtu edhe ne iu përgjigjëm në të njejtën gjuhë. Për çështje kuroiziteti na pyeti se nga vinim. Ne u përgjigjëm nga Ulqini. Filloi të qeshet dhe konstatoi se ne njihnim edhe gjuhën e saj amtare dhe zyrtare të Malit të Zi, pra gjuhën malazeze. Bileta kushtonte 3 euro, por kjo nuk paraqite pengesë për ne. U futëm brenda. Para nesh u shfaqën pesë dhoma – komplekse ku dyshemetë e të cilave ishin të stolisura me motive të ndryshme të mozaiqeve. Normalisht së pari ne morëm menjëherë anën e majtë nga hyrja dhe shkuam drejt mozaikut më të bukur ku paraqitej Hyu Hipnos e që sipas njerëzve kompetent krahasohet me bukuritë e mozaikut në pallatin e Hadrianit. Bëmë fotografitë e nevojshme dhe me përshtypjet më pozitive dolëm nga aty. Nuk hezitova ta pyes vajzën se a është e vështirë të shkohet deri në fortifikatën e mbretëreshës ilire Teutë.

  • Jo nuk është e mundur. Nuk ka rrugë dhe ka shumë gjarpërinj. Madje edhe shtegu i ngushtë për momentin është i pa kalueshëm për shkak të ferrave – tha vajza.

Me mirësi e buzëqeshje u përshëndetëm me te duke e siguruar se mbretëresha Teutë ishte duke na pritë tash 2300 vjet kështuqë rrugët janë të hapura nga momenti që jemi nisur nga Ulqini. U nisëm tatëpjetë. Anton Lulgjuraj na kishte dhënë udhëzimet: kur të mbrrini te kisha ndaloni. Merrni rrugën e kalldrëmuar dhe përbri shtëpisë së vjetër gjeni shtegun ku kalon një përrockë (i cili për momentin ishte tharë) mbani anën e majtë dhe do gjeni shtegun të cilit duheni t’i përmbaheni sepse rrugë tjetër nuk ka për të mbrrirë lartGjithesei keni shumë kujdes nga gjarpërinjt e shumtë na kishte porositë edhe ai.

Ndaluam dhe për fat të keq në vend se të merrnim rrugën e kalldramuar nën kishë ne vazhduam këmbë drejt të ngjitemi. Filloi të bie shi e për çudi vetëm kodra e Gradinës ku gjendej fortifikata e Teutës shëndriste nga rrezet e diellit. Gëzmi çuditej nga kjo dukuri kurse ne ishim aqë të entuziazmuar saqë nuk e dallonim fortifikimin në anën tonë të majtë. Duke bredhur nëpër bukuritë natyrore që na shfaqeshin dhe duke u fotografuar kërkuam ndihmën e një kalimtari të rastit. Ishte një plak pensionist i quajtur Radoman i cili na tha se përveç kalasë në Gradinë (aty ku ne ishim nisur) në këtë anë tjetër fortifikim nuk kishte. Kërkuam ndihmën e Antonit prapë. Na tha të kthehmi mbrapsht dhe të gjejmë rrugën e kalldramuar që ishte te kisha. Në të kthyer urdhërova që të ndalej vetura dhe të dilnim jashtë që të katërt. Nga kjo pikë si në pëllëmbë të dorës shihej fortifikata e mbretëreshës sonë ilire Teuta të cilës i binin pingul rrezet e diellit.

  • Ja ku është miq, nga dëshira e madhe dhe entuziazmi nuk arritëm ta shohim – thashë unë.

Samiu u mahnit me pamjen dhe filloi të lakoj emrin rreze dhe e vinte në lidhje me emrin e Risanit apo siç quhej në antikitet Rhizon. Fjala Rrezon (rrezet e diellit, rrezon dielli) ishte shumë e përafërt me emrin e Risanit madje edhe rrzet e diellit si binin në fortifikatë shumë lehtë të bënin të vije në këtë përfundim por që unë parapëlqeja më tepër togfjalëshin Rri+zanë=RRIZANË (vendi ku rrinë zanat).

U nisëm drejt cakut të identifikuar. Ndaluam pranë kishës,  gjetëm rrugën e kalldramuar, kaluam përbri shtëpisë së vjetër. Aty na doli gjyshe Danica (Yllmëngjesi) e cila ishte shumë e mirë dhe me çudinë e saj shumë të madhe se si disa ulqinakë kishin interes për këtë fortifikatë të harruar nga të gjithë kishin mbërritë në oborrin e saj. Pasi na ofroi kafe na tregoi dy shtigje se si të mbërrijmë lart të parën pak më të mirë por tha: mos shkoni atypari sepse aty gjendet një qen i rrezikshëm i cili kishte kokën sa të një ariu por shkoni nën atë shtëpi në mënyrë që ta anashkaloni qenin dhe pastaj merrni atë shteg i cili ju çon drejt e në fortifikatë.

Gjyshja në pak minuta na tregoi për rrënjët e saja ilire dalmate, na tregoi se kishte punuar si mami në spital ku kishte ndihmuar edhe disa nëna tona ulqinake dhe se kishte pritë në jetë shumë fëmijë nga Ulqini, tregoi se ishte ngjitur lart pa numër herë, njëqind herë na porositi të kemi kujdes gjarpërinjtë dhe se kjo që po na shihte ne sot ishte çudia e saj më e madhe. Ndenji gjyshe Danica duke na udhëzuar majtas djathtas deri sa ne u zhdukëm nga pamja e saj madje edhe kur nuk na shihte më e ndjente si obligim të na lëshonte nga një zë: Mbani anën e rrjedhës së përrockës, a dëgjoni.

Zemra filloi të rrihte më shumë, kaluam pengesën e parë, qenin me kokë të madhe sa të ariut. Takuam tre punëtorë-krahu prej të cilëve njëri ishte me ngjyrë. U përshëndetëm me ta dhe unë i zgjata dorën afrikanit duke e pyetur nga vinte. Ishte Sudanez në ndërkohë para nesh u shfaq një vajzë e re rreth 22-23 vjeçe e cila ishte përgjegjëse aty. I treguam ku jemi nisur dhe për çka. Ishte kjo Bojana e cila na tha se me kënaqësinë më të madhe do vinte me ne por që është në orar të punës por që do të na e tregoj një shteg më të lehtë nëpër të cilin ajo e dinte mirë dhe e kishte kaluar me qindra herë sepse ishte vendase. Ne filluam të shkojmë pas Bojanës e cila mundohej të na jepte informata rreth vendit, na tregonte shenjat që duhej të përcillnim, të tregoheshim të kujdesshëm për shkak të gajrpërinjëve pasi që kishte shumë dhe kur të ktheheshim na tha të shkonim një shtegu tjetër se do të mbërrinim më shpejt ke vetura ku ishim parkuar.

Bojana na printe shtigjeve e rrugicave madje kaluam nëpër disa oborre shtëpish të braktisura dhe na çoi deri në pikën prej nga nuk do të mund të dilnim nga shtegu. Aty unë nxora librin tim Tregime të çuditshme nga Ulqini dhe duke iu falënderuar ia dhurova. U gëzua shumë dhe tha se e donte Ulqinin shumë. Pra, gjaku ilir edhpse i përzier tashmë, prapë tërhiqte nga Iliriku, prapë e tërhiqte nga mbretëresha e saj ilire Teuta andaj edhe na ndihmoi pa përtesë dhe ndjente kënaqësi se na kishte treguar rrugën e duhur.

Teutë mjaft prite 2300 vite ja ku jemi rrëzë fortifikatës tënde.  Filloi ngjitja, unë u prija tashmë, pasonte Indriti, Samiu dhe i fundit Gëzimi sepse bënte fotografi. Shtegu ishte pak i vështirë ngaqë kishte ngjitje konstante. Shkonim pas shenjave të kuqe vendosur nga bjeshkatarët, gjarpëronim shtigjeve të dhive ku lehtë dalloheshin edhe gjurmët e tyre të lëna pas. Ngjitja vazhdoi për më shumë se gjysmë ore rrugë thikë tatëpjetë, pamjet në Gjirin e Teutës ishin mahnitëse. Askush nuk bëzante deri sa nuk iu afruam murit rrethues në 20metra. Vendosëm që të ulemi të pushojmë pak, moti ishte i përkryer, ideal për një ngjitje të tillë të vështirë, na deshi fati që para një ore kishte rënë shi dhe nuk ishte shumë nxehtë. Kur u ngjitëm në maje të kodrës madhështore para nesh u shfaq fortifikata. Vëreheshin gjurmë të gërmimeve, lidhja e mureve ishte tipike ilire. Ky vend nuk është i njohur vetëm përmes Agronit e Teutës por këtu kohë më parë janë gjetë edhe monedhat ilire me kokën e mbretit Ballaios e që do të thotë këtu ka mbretëruar edhe një mbret ilir të cilin historia e njeh më pak. Tani shihnim atë që mbretëresha Teutë shikonte para 2300 vitesh. Ajo kishte hapur shtigjet për ilirët e saj ulqinak, ajo kishte dërguar të gjithë ata njerëz vetëm e vetëm qe ne të shkojmë te ajo pa pengesa. U lëshuam të gjithë në eksplorim, njëri majtas tjetri djathtas, njëri poshtë tjetri lart. Të gjithë ishim në trans, pamja që shtrihej në Gjirin e Teutës (Gjiri i Kotorit) ishte mëse mbresëlënëse.

Samiu si gjithmonë kyçet në rrjetet sociale dhe fillon transmetimin për së gjalli të video-xhirimit të vendit ku ndodheshim. Normalisht gjatë xhirimit mundohej që shikuesve tu tregojë ku ndodhemi, dhe për çka ishim aty dhe të gjithë këtë përcjellë me një histori të shkurtër ashtu siç i kujtohej atij dhe bashkëbiseduesve. Ngaqë ka të tillë që përtojnë të lexojnë këto blic informata janë shumë domethënëse. Përsëris: Teuta gruaja e mbretit ilir Agronit, udhëhoqi shtetin ilir të Ardiejve nga viti 231 – 227 p.e re. Ky shtet shtrihej që nga Ishulli Vis (Isa) në Kroaci duke përfsirë, Risanin, Ulqinin, Shkodrën, Lezhën e deri në Durrës. Ngaqë sipas ligjeve ilire sulmi dhe plaçkitja e anijeve tregtare të vendeve tjera, për derisa i paguanin shtetit taksat e obligimet nga kjo veprimtari, ishte e lejueshme. Mirëpo kjo dukuri ishte shqetësuese për Perandorinë Romake dhe kjo u shfrytëzua si shkas për fillimin e luftës së Parë iliro-romake. Mbretëresha Teutë humbet luftën pasiqë disa nga gjeneralët e saj e tradhëtuan dhe sipas legjendës lokale që tegohet sot e gjithë ditën në Risanin e saj thonë se ajo për të mos rënë në duart e romakëve kërcen nga fortifikata e saj në shpellën nëpër të cilën kalonte lumi nëntoksorë dhe mbytet. Duke parë anijet e panumërta të romakëve dhe ushtarët e pafund armiq në momente e fundit të jetës së saj ajo mallkon edhe Risanin duke lëshuar nëmën e mospasjes kurrë të anijeve, dhe vendasit edhe sot i besojnë kësaj nëme dhe thonë se i vetmi Risani nuk ka anije e as port dhe kjo është rezultat i nëmës së Mbretëreshës ilire Teuta.

Unë hyra brenda dhomave ku ishin kryer gërmimet, hasa në disa eshtra e që të lenin të mendosh se ato ishin therrë për flijime të ndryshme, pasiqë nga dheu shiheshin ende copa eshtrash. Por, me aqë sa unë kam njohuri nuk ishin njerëzore. Koha kalonte dhe ashtu edhe ne udhëtonim nëpër kohë, në një moment gjatë fotografisë kolektive Samiut i erdhi një vrull dhe  me sa zë kishte thirri emrin e Teutës. Besojmë se ajo na ndjeu dhe u kënaq me praninë tonë aty. Ne çuam edhe një amanet në vend: Kujtuam në shtëpinë e saj më të madhen dhe të papërsëritshmen mbretëreshën ilire Teuta. Tanimë filluam të zbresim kodrës, ndoshta nga emocioni por aqë lehtë uleshim athua se zbrisnim shkallëve. Komentet pozitive, në një moment në gurët që kishin rënë nga muret lartë mua më dukej se njëri kishte disa zbukurime, u ndala ta analizoja por nuk isha i sigurt a janë bërë nga dora e njeriut apo nga natyra. Andaj vendosa të vazhdoj rrugën kurse arkeologëve dhe njerëzve kompetent tu lija gurët, muret dhe të gjitha tjerat që t’i hulumtojnë.

Sipas kodit të mirësjelljes para se të shkojmë ke vetura iu lajmëruam gjyshe Danicës dhe iu falënderuam për udhëzimet që na kishte dhënë e ajo ashtu siç janë të gjitha gjyshet e mira na ofroi të gjitha të mirat e shtëpisë së saj por ne u mjaftuam me ujë burimi që buronte aty pranë. E pimë këtë ujë me shumë kënaqësi së pari se ujin tonë e kishim mbaruar të gjithin dhe së dyti ishte ujë nga burim ku ndoshta edhe mbretëresha Teutë do të ketë pirë ujë. Me këto mendime u ndamë dhe u përshëndetem nga gjyshe Danica dhe u nisëm për në Ulqinin tonë ku duhej mbërrirë para territ. Para se të niseshim Samiu kontrolloi videon, për një orë e kishin parë mbi 1200 vetë e kjo na tregonte se tema ishte e qëlluar.

Duke shpresuar që këto vizita, që kemi bërë në një afat kohor prej tri javësh kemi pasqyru tri periudha kohore (antikitetin, mesjetën dhe koha e re) dhe tri personalitet të rëndësishme për historinë tonë kobëtare (Mbretëresha Teutë, Mara Kastrioti dhe Isa Boletini), të shndërrohen në dokumentarë të ardhëshëm të realizuar në mënyrë profesionale do shlyhet një borxh i madh që kemi ndaj paraardhësve tanë por edhe për brezat që vijnë.

Në Ulqin arritëm në ora 22, pothuaj 12 orë eksplorimi të gjithë plot emocione dhe të realizuar si shpirtërisht ashtu edhe mendërisht. Vizita të këtij lloji u dëshiroj të gjithëve që kanë shpirt aventurieri kurse të tjerëve u dëshiroj shikim të këndëshëm të videove që postojmë. Ju falem me shëndet.

Gazmend Çitaku, Ulqin, më 15.05.2018


AvatarWorld NewsMay 14, 2018
Arben-Kristani-ulqini-pikture.jpg

2min120

Bukuritë e natyrës shqiptare nën penelin e Arben Kristanit

Bukuritë e natyrës shqiptare, nga Ulqini deri në Pargë, ku përtej kufijve ruhen historia, gjuha, tradita dhe zakonet, u shfaqën për publikun nën penelin e piktorit Arben Kristani.

Ekspozita “Skaje” e piktorit Kristani u hap në ambientet e Muzeu Historik Kombëtar në Tiranë.

Në këtë ekspozitë Arben Kristani përfaqësohet me rreth 53 punime me teknikën në vaj dhe akuarel, në gjini të peizazhit dhe natyrës.

Ceremoninë e hapjes së kësaj ekspozite e përshëndeti drejtori i Muzeut Historik Kombëtar, Dorian Koçi, i cili tha se kjo ekspozitë sjell për të gjithë artdashësit peizazhet, portretet, natyrat e qeta dhe të gjitha eksplorimet që Arbeni ka bërë në krahina të ndryshme të Shqipërisë, “kudo që e bukura i ka tërhequr syrin prej artisti”. /ATA/


AvatarAdministratorMay 14, 2018
NY.jpg

8min100

Më datë 6 maj ka qenë teatri “Teuta” nga Ulqini, i cili do të shfaqte dramën “Nana” në teatrin e famshëm “Symphony Space” në New York te Shteteve të Bashkuara të Amerikës së bashku me koncertin e muzikës klasike “Belcanto Dolcino” .

Kjo natë e paharrueshme artistike , u realizua me ftesë të Fondacionit kulturorë shqiptaro amerikan, me shfaqjen e parë të këtijë lloji duke bashkuar dy zhanrre të ndryshme të cilat kan ngjallur interesim të madh edhe tek shqiptarët e diasporës.

Kështu, që për herë të parë në Amerikë, në saj të Fondacionit Kulturor Shqiptar Amerikan – me President Mr Cafo Boga, u bë e mundur një shfaqje e këtillë, koncert me muzikë klasike nga yjet të komunitetit të artistve shqiptar, në Nju Jork, dhe shfaqjen teatrale “Nëna” nga trupa tetrale Teuta nga Ulqini në teatrin “Symphony Space” në New Yorknë, i cili është dhe një ndër teatrot më të mëdhenj botëror

Simbas atyre që e ndoqën nga llozhat e tetarit “Symphony Space” , shfaqja tetarlae u përshkrua mes lotëve dhe duartrokitjeve të mërgimtarëve që mbeshtetën shfaqjen e cila në fokus kishte figurën e njërës prej nerëzve më të dashur në botë Nënës.

Në prani të një numri të konsiderueshëm spektatorësh, aktorët në fjalë kanë paraqitur një tematikë mjaft interesante dhe të domosdoshme për të hequr vëmendjen në veçanti ndaj të rinjve, që ata ta duan dhe ta respektojnë nënën ashtu sikurse ajo e meriton.

Kjo shfaqje e cila është dhe shfaqja e parë me të cilën ka startuar veprimtarinë e vet kulturore teatri “Teuta” i themeluar vetëm para një viti e gjysmë, është pritur jashtëzakonisht mirë nga publiku, ndërsa duhet pranuar se shfaqje të tilla mungojnë në komunitetin tonë, andaj janë kurdoherë të mirëseardhura edhe për trupat e tjera teatrale nga vendlindja në skenat e mëdhaja të Nju Jorkut, kryeqendra e artit botëror.

Regjisori Munib Abazi, është shprehur për shtypin ulqinak, televizionin e këtij qyteti me të njëjtin emër Tv Teuta, se :”Isha i lumtur që salla e teatrit ishte plot dhe që me ndihmën e Fondacionit shqiptaro amerikan u bë e mundur plotësimi i ëndërres që kjo dramë të prezantohet për bashkatdhetarët në Amerikë”.

Ny 2Po ashtu për të njëjtin televizion aktorët Blerta Kurti, Muho Uruçi,Anes Kurti, Albana Kurti Zeçeviq, Bashkim Alaj, Benjamin Abazi, si dhe interpretueset e poezisë Jetlira Hoxha, Mahmudije Nimanbegu, Aurora Kurti, u shprehen të kenaqura që patën mundësi të ndajnë skenën me emra të njohur nga e gjithë bota.

Një natë e magjishme artistke ishte dhe koncertit i muzikës klasike “Belcanto Dolcino”

Simbas televizionit Teuta, Belcanto Dolcino mori pjesë në këtë spektakël të muzikës klasike organizuar nga Fondacioni kulturor shqiptaro amerikan në bashkëpunim me Bashkinë e Ulqinit, ku ata promovuan talentet e qytetit dhe njëkohësisht punojnë të krijon lidhje ndërkombëtare me artistët dhe muzikën botërore, nga New Yorku.

Koncerti i muzikës klasike “Belcanto Dolcino” ishte një koncert i pasur që u realizua nga artistë profesional që kan interpretuar në skenat e New Yorkut. Mezzosoprano si Sanije Matoshi, nën shoqërimin e pianistes Natasa Mitrovic këndoi katër pjesë “Lule Bore”, “Dashnor t’u bana”, “Unë ty moj të kam dasht”, “Margjello”.

Eleanor Valkenburg, soprano nën shoqërimin e pianistes Natasha Mitroviç interpretoi tri pjesë “Long time ago”, “Little Horses”, “I bought me a cat”.

Iliriana Gjoni një pianiste e talentuar interpretoi “Folk songs” bazuar në motive shqiptare.
Baritoni Ergin Oda nën shoqërimin e pianistit të talentuar Leke Salihu interpretoi “Por Una Cabeza” dhe “Muzik of the Night”. Kurse, Natasha Mitroviç, luajti në piano “Gavotte et six doubles” dhe “Preludi Giocosi”, dhe Gjylie Pelingu, soprano këndoi “Vajta kalova”, “Dicitencello vuie” dhe “Agimet Shqiptare” nën shoqërimin e pianistes Fatime Buzuku.

Ulqinikja e Amerikës, bukuroshja Etrita Ibroci, e cila moderojë këtë mbrëmje të bukur artistike në teatrin “Symphony Space” në New York, i cili është dhe një ndër teatrot më të mëdhenj botëror, tha se ishte nder i madhë të isha në mesin e këtyre artistëve dhe këtij publiku fantastik, duke festuar artin, traditat, muzikën dhe kulturën e qytetit më të dashur Ulqinit

Gjithashtu, Etrita, ka dalë në këtë skenë e veshur me Kostumin e ulqinit të qepur nga duart e një artiste të Ulqinit, duke recituar edhe ajo një poezi nga Hajredin Kovaçi.

Ao tha se :”Ne jemi këtu për të festuar artin, muzikën, kulturën tonë të bukur dhe artistët e saj. Ne jemi këtu për të festuar të qenët shqiptarë, pa marrë parasysh se nga rajoni i atdheut që ne kemi ardhur. Dhe ne jemi këtu për të festuar Ulqinin duke mbështetur frymën dhe kulturën artistike të këtij qyteti të dashur.”

Më tej Ibroci u tha të pranishmeve se Ulqini ishte një vend i pushtuar nga shumë kultura, secila prej të cilëve la shenjën e saj. Sot është një vend që ndjek 100 vjet tradita gërshetimi! Dhe për shumë prej nesh – është një vend me kujtime të mrekullueshme të fëmijërisë, duke na dhuruar verë të këndshme dhe ku zemrat dhe shpirtrat tanë gjithmonë duan të shijojjnë.

“Është me të vërtet entuziazëm që mund të vazhdoj të them se gjatë dhjetë viteve të fundit ne – shqiptarët – kemi qenë dhe vazhdojmë të jemi pjesë e një epoke të iluminizmit. Kjo kohë emocionuese vazhdon të paraqesë shqiptarët kudo me një mundësi unike për të luajtur një rol katalizues në ristrukturimin e paradigmës sociale nëpërmjet edukimit, fuqisë së mendimit, nismave emocionuese dhe përpjekjeve artistike si kjo sonte. Andaj, le të vazhdojmë të mbështesim nismat si kjo sonte; le të vazhdojmë të jemi aktivë përmes përfshirjes sonë në aktivitete ose projekte të ndryshme në fondacionin kulturor shqiptar, organizatën Ana s Malit, APEN (që unë jam me krenari një nga themeluesit e bashkëpunimit) e tjer” tha zonjusha Etri Ibroci.

SOURCE:UL-INFO.COM


AvatarAdministratorMay 13, 2018
DD175963.jpg

1min100

Aktori dhe producenti Mima Karaxhiq paralajmëroi se këtë muaj në Ulqin do të fillojë xhirimi i një projekti të madh dhe të rëndësishëm.

“Bëhet fjalë për serial, ku do të aktrojnë artistët nga i tërë rajoni. Seriali do të incizohet si prodhim i përbashkët i Anglisë, Kroacisë, Serbisë dhe Shqipërisë kështu që e gjithë kjo vërteton se po zihet diçka e mirë dhe cilësore”, theksoi ai.

Por, shtoi se nuk do të xhirohet seriali “Perla e Bunës”. “Gjatë e paralajmëruam dhe nuk kujtohem që ndonjë serial publiku e priti me aq padurim, veçanërisht pas filmit i cili i “bleu”. Arsyeja është që, për fat të keq, qyteti i Ulqinit nuk arriti të ndajë mjetet për një projekt të tillë”, tha Karaxhiq.

Source:UL-INFO.COM


AvatarWorld NewsMay 11, 2018
kadare-nd-euml-r-favorit-euml-t-p-euml-r-ccedil-mimin-ldquo-nobel-rdquo_hd-780x439.jpg

1min100

Poezi nga: Ismail Kadare

Ca pika shiu ranë mbi qelq.
Për ty unë befas ndjeva mall.
Jetojmë të dy në një qytet,
Dhe rrallë shihemi, sa rrallë.

Edhe m’u duk pak e çuditshme
Si erdh kjo vjeshtë, ky mëngjes.
Qiejt e ngrysur pa lejlekë
Dhe shirat pa ylberë në mes.

Dhe thënia e vjetër e Heraklitit
Seç m’u kujtua sot për dreq:
“Të zgjuarit janë bashkë në botë,
Kurse të fjeturit janë veç”.

Në ç’ëndërr kemi rënë kaq keq,
Që dot s’po zgjohemi ne vallë?…
Ca pika shiu ranë mbi qelq
Dhe unë për ty seç ndjeva mall.



About us

Leverage agile frameworks to provide a robust synopsis for high level overviews. Iterative approaches to corporate strategy foster collaborative thinking to further the overall value proposition. Organically grow the holistic world view of disruptive innovation via workplace diversity and empowerment.


CONTACT US

CALL US ANYTIME